Dit is hoe wij worden uitgewoond

Dit zijn onze verhalen. De verhalen van de jongeren die worden uitgewoond. We worden uitgewoond door lachend rijk wordende huisjesmelkers. Door achteroverleunende uitbaters van huizensites. En vooral ook door een hele generatie politici met een naief geloof in marktwerking.

Lees bijvoorbeeld het verhaal van Margien, die kennismaakte met een woningmarkt waar vooral geld wordt verdiend – ook aan woningzoekers die vervolgens alsnog niks fatsoenlijks wordt aangeboden.

Margien

En als je wél wat vindt, betaal je alsnog te veel: een te groot deel van je inkomen gaat dan op aan woonlasten van een vaak ontoereikende woonruimte.

Margien (24)

Ik ben Margien, 24 jaar oud. Vijfenhalf jaar geleden ben ik van Drenthe naar Leiden verhuisd om te gaan studeren.

portret van Margien (24)

Na 10 keer hospiteren kreeg ik een fijne kamer. Maar ik ben in september afgestudeerd en dus moet ik binnenkort mijn kamer verlaten. Ik ben sinds september fulltime aan het werk en verdien een startersloon. Al snel bleek dat inschrijven voor sociale huur in Leiden geen nut heeft, want er is een wachtlijst van minimaal 2.5 jaar. Tenzij je iemand kent die in de sociale huurvereniging zit, want dan ben je zo binnen. Helaas heb ik die connecties niet. Dus ging ik kijken op de vrije markt.

Dan kom je op allerlei verzamelingssites terecht die een graantje willen meepikken van het woningtekort met maandabonnementen van minimaal 35 euro. Na een paar maanden kwam ik erachter dat je bij deze sites altijd te laat bent, omdat makelaars de woningen eerst sturen naar de zoekenden die bij de makelaar zelf staan ingeschreven. Dus je betaalt vaak voor niks aan die verzamelingssites. De woningen die ik in mijn mail kreeg waren soms echt lachwekkend; zoals een 'luxe' studio waarbij de douchecabine letterlijk tussen de keuken en een bureau in was gezet. Wel handig voor de multi-taskers die zowel willen douchen als koken als hun mail checken… En dat voor “slechts” € 800 exclusief per maand…

Het liefste wilde ik een klein appartementje met een eigen keuken, badkamer en wasmachine. Maar dit bleek iets te hoog gegrepen. Toen ik op bezichtiging mocht bij een huis wat precies dit had, zat ik al op het randje van m'n budget. Toen bleek ook nog dat de prijs niet juist was doorgegeven en het nog duurder werd. Vervolgens gaf de makelaar nog een goede optie, maar helaas: hierbij mocht je je niet inschrijven bij de gemeente. Illegaal dus. Ik begrijp best dat andere woningzoekenden wel voor deze optie gaan en vervolgens een boete boven het hoofd hebben hangen.

Veel mensen vroegen of ik niet beter iets kon kopen. Maar met een startersloon en meer dan 20.000 euro studieschuld, die wel gewoon wordt meegerekend in de hypotheekberekening, zat dat er ook niet in. Tenzij ik in een schuurtje wil wonen.

Mijn verhaal heeft gelukkig wel een happy end. Inmiddels is het me toch gelukt om een studio te vinden van €800 inclusief, maar uiteindelijk geef ik straks nog steeds bijna de helft van mijn nettoloon uit aan 29 vierkante meter.

Ik heb deze woning ook geaccepteerd met in gedachten het Zwaard van Damocles boven mijn hoofd dat ik over een paar maanden sowieso mijn studentenkamer moet verlaten, en niet naar mijn ouders in Drenthe terug kan of wil, Ik werk in het westen, en ik ben een 24-jarige vrouw die al 5.5 jaar op zichzelf woont. Ik heb het gelukkig goed getroffen, maar veel jongeren in mijn positie belanden in een illegale woning, vallen in de handen van een huisjesmelker of moeten noodgedwongen weer bij hun ouders intrekken. Dit kan zo niet langer! Daarom steun ik “Uitgewoond”.

Of het verhaal van Erik (26), die slachtoffer werd van een onvervalste huisjesmelker die verder gaat dan het vragen van onwettelijk hoge hurenm, en zelfs intimidatie en diefstal niet schuwt om lastige huurders weg te werken.

“Sommige mensen plasten in flessen omdat ze niet naar het toilet durfden”
Erik

Erik (26)

In 2014 ben ik in de Utrechtse wijk Overvecht gaan wonen bij, zo bleek later, een van de ergste huisjesmelkers van Utrecht.

portret van Erik (26)

Vanwege de woningschaarste kon die huisjesmelker gewoon zijn gang gaan. Er woonden ongeveer 100 mensen in het gebouw, die hij er (op een enkeling na) allemaal uit heeft gewerkt.

Je werd eigenlijk al opgelicht bij aanvang. Na een reactie op een advertentie heeft een makelaar mij 10 minuten de kamer laten zien en daarna het contract ondertekend. Hiervoor heb ik 1 maand huur moeten betalen, 375 euro. Totaal belachelijk: wie moet nu geld betalen om geld te mogen gaan betalen?

Hierna ging het ongeveer een jaar goed, totdat onder meer het internet, warm water en elektriciteit niet meer goed functioneerden. We dreigden er ook uitgezet te worden door de brandweer omdat het pand extreem brandgevaarlijk was en de huisbaas al maanden geen actie daarop ondernam.

Hierop hebben we met verschillende bewoners de huurcommissie ingeschakeld. Zij taxeren de woning op de daadwerkelijke, wettelijk toegestane waarde. Die lag uiteraard een stuk lager. In sommige gevallen bijna de helft van wat er werd betaald. We mochten dus minder gaan betalen, maar de huurbaas vond dit niet leuk.

Vanaf dat moment kregen we te maken met bedreigingen en werden er spullen uit het gebouw gestolen. Bij de mensen die een proces hadden aangespannen verdwenen toevallig dure kookplaten en andere dingen uit de keuken die volgens het contract niet vergoed werden. Ex-gedetineerden en tijdelijke Poolse werknemers werden bij ons in huis geplaatst. De situatie werd erg grimmig. Sommige ex-gedetineerden hadden psychische problemen en er werden zelfs mensen met de dood bedreigd. Sommige mensen plasten in flessen omdat ze niet naar het toilet durfden vanwege een doorgedraaide huisgenoot.

Dit was uiteraard allemaal het plan van onze huisbaas. Hij wilde ons zo snel mogelijk uit dat gebouw hebben om zo weer een hoge huurprijs aan nieuwe bewoners te kunnen vragen. Dat is ook gelukt. Een jaar later fietste ik langs het gebouw en was het weer volledig bewoond. Het hele verhaal begon gewoon weer van voor af aan.

Vanuit de gemeente gebeurt er niks met dit soort gevallen. De woningnood is zo hoog dat mensen alles aangrijpen wat ze zien. Dit soort figuren kunnen door de huidige wooncrisis en het gebrek aan toezicht gewoon hun gang gaan. Dit kan zo niet langer en moet echt stoppen. Daarom steun ik “Uitgewoond”.

Deze verhalen staan niet op zichzelf. Dit zijn niet eens de uitwassen, ze zijn exemplarisch. Het zijn typische voorbeelden van een verziekt woningsstelsel. En de maat is vol. Doe mee en teken:

Uitklappen
aan het laden